« Stone love | Main | Popie Jopie Jooo »
23 februari 2005
Rembrandtpark
Anderhalf jaar werk ik nu in Amsterdam bij een stadsdeelorganisatie. Al vanaf het moment dat ik in de Westelijke Tuinsteden kwam werken merkte ik dat de bevolking van de stadsdelen zich behoorlijk kon mobiliseren. Vooral wanneer het ging om de kap van bomen. Een enkele alleenstaande boom leverde nooit veel bezwaar op maar toen bekend werd dat er 900 bomen, waarvan in een deel in het Rembrandtpark, gekapt moesten worden voor de aanleg van een nieuwbouwwijk werd meteen een vereniging (Vrienden van het Rembrandtpark) in het leven geroepen.
Nou is het ook niet niks, 900 bomen in een stad waar groen al zo'n schaars goed is. Bomen zijn mooi, ze spreken tot de verbeelding, vooral wanneer ze wat ouder en steviger zijn. Heel begrijpelijk dus dat de bevolking in opstand komt. Totdat je na anderhalf jaar echt ALLE argumenten voor en tegen hebt gehoord.
Politiek en besturen draait om meer dan bomen. Dat doet niets af aan het belang van bomen maar er is meer. Er is woningnood, er is veiligheid, er is bereikbaarheid. Alles gaat ten koste van alles. Niemand kan alles willen hebben zonder er iets voor op te geven. Politiek is afwegen. Wat weegt zwaarder? 900 bomen of 500 nieuwe woningen? 500 ontevreden bewoners nu of 2000 tevreden bewoners de komende tien jaar? Bij het maken van zo'n afweging is er altijd een verliezer maar eigenlijk nooit een winnaar. Die winnaar zie je pas over een aantal jaar, als er opnieuw bomen zijn geplant, als de woningen klaar zijn en er mensen gelukkig wonen, als de wegen ontlast worden door nieuw aangelegde wegen. Maar ja, de bestuurders van nu zijn dan al weg. Dankbaar klusje zo...
Vandaag werd bekend dat, na vele juridische procedures, begonnen mag worden met de kap van de veelbesproken 900 bomen.
Posted by jaap at 23 februari 2005 19:10